Απο: Γωγώ Κουϊνη | facebook
Σήμερα διάφορες σκέψεις “έπαιζαν” μεσα στο μυαλό μου. Σκεφτόμουν πως για να μπορέσουν τα παιδιά μου να παρακολουθήσουν διάφορες δραστηριότητες, όπως χορό, ποδόσφαιρο κλπ κλπ εγώ χρειάζεται να “ξενιτεύομαι” δυο με τρείς φορές την εβδομάδα. Όχι μόνο εγώ αλλά ολοι οι γονείς.
Να “ξενιτεύομαι ” από πού όμως; Από έναν τόπο που βρίσκεται τόσο κοντά στην Κόρινθο , αφού μόλις λίγα χιλιόμετρα απέχουμε από την πρωτεύουσα του νομού, αλλά δυστυχώς δεν μας δίνει καμία δυνατότητα.
Ούτε στα παιδιά μας ούτε και σε εμάς τους μεγαλύτερους. Βλέποντας τον τελευταίο καιρό τη νεολαία του Σολομού να θέλει να ζωντανέψει και πάλι την ομάδα πραγματικά χαίρομαι πάρα πολύ. Οι νέοι έχουν ένα στόχο, ένα σκοπό. Αρχίζω κ σκέφτομαι πως σιγά σιγά η νεολαία παίρνει τα ηνία στα χέρια της και γίνεται πιο αποφασιστική και μπράβο γιατί πραγματικά νιώθω πως αρχίζουμε και σηκωνόμαστε από τους καναπέδες μας.
Αρχίζουμε να θέλουμε περισσότερα, να θέλουμε αθλητική ομάδα, χορευτικά, μουσική, γυμναστική που τόσο μας λείπουν. Να μείνουμε στον ευλογημένο τόπο που στο κάτω κάτω δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλα χωριά. Νομίζω πως η αρχή γίνεται σιγά σιγά.
Μάλλον αλλάζουμε μέσα μας και θέλουμε αυτό το κάτι παραπάνω που θα μας κρατήσει ζωντανούς σε αυτό τον τόπο στον οποίο μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Είμαστε εδώ και έχουμε φωνή και μάλιστα πολύ δυνατή. Η σιωπή δεν μας ταιριάζει.
